Sa totoo lang, hindi ko alam gagawin ko, nor hindi ko malaman ano ang dapat kong maramdaman. Malabo ba talaga ako? Tanga ba talaga ako? Slow? O baka, wala lang talaga akong kwenta? Much worst, nagpapaka bobo nanaman ba ako?
Sabi ko nun sa sarili ko, ayaw ko na. Pero tigas ng ulo ko, gago naman puso ko. I've risk my heart again, not knowing what the future will hold. Pero, kahit ganon naniwala ako sa decision na ginawa ko, hindi ako nagsisisi or magsisisi.
Bakit ba ako nag bloblog, ah oo nga pla, wala lang gusto ko lang ibuhos lahat ng gusto kong sabihin.
1 month ago, ay yung araw ng kaarawan ko, sa araw na yun, may nagtapos. Sabi nga nila, if something closes, another path will open, which it did happen. I started to know, what happiness means again. I started to smile again.. yung ngiting matagal ko nang hindi nagagawa, finally, nagawa ko ulit.
Masaya naman ako actually. Minsan may mga incedent lang talaga na mashado ding masakit para sa akin. Siguro nga we don't know each other that well. Kinikilala ko naman siya ng paunti unti.. pero bakit ganon, tuwing nagtatalo kami, it hurts like hell. This is the first time, I met someone so fierce to me, tipong kahit na naririnig na niya at alam niyang umiiyak ako, tuloi pa din siya. Someone so fierce na kahit mag explain ako and all, feeling ko walang epekto. So fierce na nagawa din nia akong layasan ng walang pasabi.
And despite of the mean things he does, I don't even know why I still like him.
Nun una, inaamin ko, I tried playing it safe, ayoko talagang masaktan eh. Pero I realized, I've slowly let my guard down.. until bigla nalang, feeling ko napasok ko ang isang bagay, na hndi na ako makakabalik kung san ako nagsimula, tipong kahit subukan ko, dun parin ako babagsak. I don't know what might could happen in the future, but I don't care anymore, It's too late think about that.
Kung galit siya sa akin, magalit nalang siya. Tatahimik nalang ako. Anu pa ba sasabihin ko? Magsasalita ako to give my thoughts, sasabihin din niya ang kanya in a fierce way. Sabay bigla nalang maiinis sa akin. Do I have a choice? I'll just shut up then. Sasabihin ko ang feelings ko.. nag claclash kami. Akala ko ba ang gusto niya maayos agad ang poblema? It doesn't look like that at all, not a tiny bit.
Hay, alam niyo ba, pag masaya kami, sobrang saya parang wala ng bukas ang feeling. Pag nag away naman kami or nag talo, sobrang sakit, para ding wala ng bukas para samen. Pero lagi ko din inisip na tuwing nagaaway kami, we are just getting to know eachother more and more. Jusko, wala ng pinatutunguhan tong sinasabi ko. wala naman talaga, I'm just randomly telling you guys, my thoughts and feelings at this time..
Pero ang bottomline lang naman nito is.. lam niyo ba, nalulungkot ako pag gnito kami. Maybe minsan, if may nagtatanung sakin, sasabihin ko, I don't care. I don't give a damn about it, at all. But, seriously, I care. Minsan sasabihin ko nalang bigla na tae siya epal siya, but everyone could see in my expression na natutuwa ako sa kanya.
Hay nako Aisha..
it's time;
3:39 PM
• Aisha
• 19 years old
• I am inlove with someone <3
• Studying at Enderun Colleges,taking up International Hospitality
• I am a calorie freak
• I ♥ taking pictures of me
• I love to eat,eat and EAT!
• I watch ETC nonstop
• I love shopping!
• I love GOD
• Modelling is my passion